Big University?

De balans tussen universiteit en privacy

5 mrt 2018 | Opinie

Twee weken geleden sprak minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren in het Academiegebouw over de nieuwe wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten,de WIV. Deze wet maakt het voor de opsporingsdiensten mogelijk om grondiger onderzoek te doen en dus nog verder in het privéleven van (mogelijk onschuldige) burgers te duiken. De belangstelling was groot: er moest zelfs een tweede zaal aan te pas komen met een videoverbinding om alle aanwezigen een plek te kunnen geven. Het maakt duidelijk dat privacy hot is. Niet alleen vanwege deze ‘sleepwet’ en het referendum daarover op 21 maart, maar ook de nieuwe Europese privacyverordening houdt veel mensen bezig. Terwijl er landelijk veel aandacht is voor privacy, missen we die aandacht soms op een plek die heel dichtbij is: de universiteit. Met name studenten zijn vaak geen onderdeel van de afwegingen rondom hun privacy en daar moet verandering in komen.

Meer dan een gebouw

De universiteit is namelijk niet meer slechts een gebouw waar je komt om te studeren. Dankzij Blackboard en andere digitale diensten is de universiteit altijd en overal dichtbij. Omgekeerd staat de universiteit een stuk dichter bij haar studenten en komt ze door al die systemen ook meer over ze te weten. Ze ziet wanneer je je opdrachten inlevert, wanneer je je colleges terugkijkt en dankzij het gebruik van Google Analytics weet ook Google wanneer je studeert. Nu gebruikt de universiteit die gegevens puur voor onderhoud van de systemen, maar die gegevens kunnen veel meer vertellen. Daarom wil de universiteit er de komende jaren meer mee gaan doen. Maar wat vinden wij acceptabel? Is het bijvoorbeeld goed om te controleren of studenten wel alles op Blackboard trouw bekijken? En mag de universiteit daar consequenties aan verbinden, zoals punten aftrek vanwege een gebrek aan ‘actieve deelname’? Dat zijn vragen waar de docenten, bestuurders en diensten samen een antwoord op proberen te vinden, terwijl studenten hier de gevolgen direct van merken.

Analyseren kun je leren

Wat betreft nieuwe toepassingen is er veel belangstelling voor ‘learning analytics’. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de gegevens die de universiteit over je verzamelt om je studiegedrag in kaart te brengen. Je cijfers van de middelbare school, je cijfers behaald op de universiteit en je activiteit in Nestor worden gecombineerd om voorspellingen te doen. Denk hierbij aan welke delen van het vak je lastig vindt, het halen van het gehele vak en het oplopen van studievertraging. Op basis van deze informatie zou een docent je beter kunnen helpen, omdat hij weet welke delen van de stof je wel en nog niet beheerst. Bovendien kunnen studenten die het risico lopen om studievertraging op te lopen, gevraagd worden contact op te nemen met de studieadviseur. Dat klinkt heel sympathiek, maar dat betekent ook dat de universiteit een aardig beeld van je leven krijgt. Bovendien kan de universiteit aan die kennis consequenties verbinden. Misschien sluit de universiteit je straks van het tentamen uit als je niet elke week netjes de stof bijhoudt. De balans tussen ondersteuning en het volledig bepalen van je studiegedrag wordt daarmee erg belangrijk.  Die kan alleen maar gevonden worden als studenten betrokken worden bij de discussie daarover.

Vrije keuze?

Ondersteuners van dit soort nieuwe technologieën stellen vaak dat studenten de keuze hebben om hier al dan niet gebruik van te maken. Het kunnen maken van die keuze staat echter juist door de technologie onder druk. Waar vroeger docenten zelf werkstukken moesten checken op plagiaat, doet nu de plagiaatscanner dat werk. Studenten hebben daarbij niet de keuze om de software niet te gebruiken, ook al houdt dat soms in dat ze afstand doen van de auteursrechten over hun eigen werk. In dit geval kan het een redelijke afweging zijn, omdat het beschermen van wetenschappelijke integriteit zwaarder weegt. Als studenten van dichtbij worden gevolgd en op de verzamelde gegevens ook harde consequenties als uitsluiting van een tentamen worden gebaseerd, kan die keuze echter wel eens anders uitpakken.

Door de veranderende rol van de universiteit, snelle technologische ontwikkelingen met grote gevolgen voor studenten en het gebrek aan keuzevrijheid, is het belangrijk juist nu het gesprek over de universiteit en privacy te voeren. Zodat ‘Big University’ in de toekomst niet stilletjes haar eigen ‘sleepnet’ uitrolt.

Lijst Calimero neemt hierin het voortouw en organiseert binnenkort in samenwerking met Studievereniging ASCI (Informatiekunde) een kroegcollege over deze gespannen verhouding. Houd onze Facebookpagina in de gaten voor meer informatie. We willen graag jullie mening horen over dit onderwerp, zodat wij binnen de universiteit aandacht kunnen vragen voor de privacy van studenten.